Serwus, monsieur Jacquard!

Wspaniały wynalazek pana Jacquarda ma już ponad 200 lat, a tkaniny, których jest pomysłodawcą, znów szturmem wkraczają na wybiegi. Apoteozą żakardowego szyku są bez wątpienia ostatnie kolekcje Dolce&Gabbana, zaś wiosenna producja Marca Jacobsa wykrzyczała dla mas wielkie żakardowe "TAK!". Precz z trykotami, szyfonami i poliestrowym koszmarem bez klimatyzacji - żakard jest jedynym możliwym wyjściem z kłopotliwego "nie mam się w co ubrać". Żakard daje wielkim projektantom złudzenie potęgi, podnieca ich bezmiar teksturowego bogactwa. Zwykłych ludzi żakard podnieca, bo jest piękny. Po prostu. O połącznie grochów z żakardem jeszcze nie myślałam, ale przypadkiem okazało się, że tak też można. Z kolei grochy i czerń naszły mnie po Korsie, który uczy, że można zrobić to niebazarowo. A teraz mam ochotę na paczkę pyszynych groszków z marynarzem - czas pozukać kiosku!







Żakardowy płaszcz, elektryzujący wytwór Marii sprzed kilku lat,
ażurowa bluzka, Simple,
spódnica w grochy, Vintage,
buty Luella Vintage,
naszyjnik, Stradivarius,
bransoletka, Monton.

Kolczyki i czereśnie w sosie makro

A teraz całkiem nowa jakość w moim blogu, mianowicie pokaz slajdów. Doszłam do wniosku, że jak powkładam wszystkie zdjęcia do bloga, to zacznie on wyglądać jak witryna fotograficzna w prowincjonalnym mieście. Czyli teraz taki eksperyment - który zresztą każdy może z łatwością wykonać w swoim zakresie przy użyciu tej cudownej strony i worda. Ale co jest na tych zdjęciach? Otóż: kupiłam sobie niedawno soczewki macro i chyba zaczyna mnie ta benedyktyńska sztuka wciągać. Oczywiście są to jakieś beznadziejne pierwociny, ale ile radości może przynieść pstrykanie własnych kolczyków! Bezmiar. Mam kilkadziesiąt par kolczyków i ciągle jakieś dokupuję, dorabiam lub dostaję w prezencie. Te u góry wykonałam sama - wystarczyło kupić dwa wisiorki i troszkę posiedzieć z kombinerkami. Uwielbiam te retro-okularki. Moim zdaniem najcudowniejsze kolczyki zobaczyć można w filmach Almodovara - marzę o zaparzaczach do kawy... Mam nadzieję, że ten slajdszoł serio chodzi i każdy nabierze wielkiej ochoty na czereśnie!